Aster nowoangielski

Późno kwitnąca bylina, o wyprostowanym pokroju, pędach sztywnych, gęsto ulistnionych. Dorastają do 100-150 cm wysokości. Liście zielone, lancetowate, 7 cm długie. Pędy na szczytach rozgałęziają się w baldachokształtną wiechę. Od sierpnia do października na wierzchołkach pojawiają się liczne koszyczki kwiatowe, złożone z żółtych, wewnętrznych kwiatów rurkowych i zewnętrznych języczkowych. Kwiaty języczkowe mogą być niebieskie, fioletowe lub purpurowe. Roślina wytwarza podziemne rozłogi, dzięki którym rozrasta się na boki. Preferuje stanowiska słoneczne, gleby żyzne i umiarkowanie wilgotne, zasobne w wapń. Gatunek o dużej tendencji do zasychania dolnych partii liści, dlatego też najlepiej sadzić go na rabatach jako tło dla niższych roślin.